Έφυγε από τη ζωή ο βραβευμένος πεζογράφος και ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, Χριστόφορος Μηλιώνης.
Βλάχοι-Αρμάνοι οδίτες, δηλ. φύλακες οδικών διαβάσεων, και αγωγιάτες / κιρατζήδες μεταφορείς ανθρώπων και αγαθών, στοίχειωναν κάποτε την πιο πολυσύχναστη και πιο σημαντική περιοχή του ελληνο-ρωμαϊκού κόσμου στον χώρο της χερσονήσου του Αίμου, την Ήπειρο και τη Μακεδονία, τις οποίες διέσχιζαν η Βασιλική Οδός των Μακεδόνων και η Εγνατία Οδός των Ρωμαίων, την αλλιώς Calea atsea Marea «Τον Μεγάλο Δρόμο» των Βλάχων...
Η αφετηρία ίδρυσης του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Ελληνικού Πολιτισμού εντοπίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ξεκίνησε ως τυπική έδρα Νέας Ελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Αργυροκάστρου και ήταν επακόλουθο της μορφωτικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, υπογεγραμμένης στα Τίρανα το 1984. Στόχος της έδρας ήταν η επιμόρφωση των Ελλήνων διδασκάλων των ελληνικών μειονοτικών σχολείων στην Αλβανία...
Πρεμιέρα της 9ης Θεατρικής περιόδου 2016-17
Το Μουσείο Αργυροτεχνίας βρίσκεται στο Κάστρο Ιωαννίνων, και συγκεκριμένα στον δυτικό προμαχώνα της νοτιανατολικής ακρόπολης (Ιτς Καλέ). Καταλαμβάνει τις δύο στάθμες του προμαχώνα, καθώς και το κτίσμα των παλαιών μαγειρείων που εφάπτεται σε αυτόν. Το αναξιοποίητο μέχρι σήμερα τμήμα του Κάστρου αναμορφώθηκε με υποδειγματικό τρόπο από το Ομιλο Πειραιώς προκειμένου να φιλοξενήσει τη μόνιμη έκθεση του Μουσείου...
Πρόσφατα ασχοληθήκαμε στην τάξη με το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου: «Να 'σαι καλά, δάσκαλε», όπου ένας νεαρός φιλόλογος, σε κάποιο χωριό της ελληνικής υπαίθρου, κατάφερε να κάνει τους μαθητές του να νιώσουν περήφανοι για τη γλώσσα τους, τα τραγούδια τους, την παράδοση του τόπου τους και να μην τα θεωρούν όπως χαρακτηριστικά λέει ως «παλιατσαρίες»...
Οι ληστές, οι ληστείες, οι απαγωγές, τα λύτρα, είναι μια ιστορία με πολλά επεισόδια στην Ήπειρο από τον καιρό της Τουρκοκρατίας, μέχρι την πάταξη της ληστοκρατίας στη μεταπελευθερωτική περίοδο της δεκαετίας του 1920. Συχνά οι παράνομες και εγκληματικές πράξεις των ληστών συγχέονται με θρύλους και οι ληστές εμφανίζονται σαν προστάτες των φτωχών και αδυνάτων. 
H Nemercka θα είναι μία από τις 4 ταινίες του Εθνικού Διαγωνιστικού Τμήματος του Φεστιβάλ Δράμας που επιλέχθηκαν για να διαγωνιστούν παράλληλα και στο Διεθνές Τμήμα του φεστιβάλ!...
Από τη Δευτέρα 29 Αυγούστου άνοιξε για το κοινό της η Ζωσιμαία Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ιωαννίνων. 
Την ώρα που ο Δήμαρχος Ζίτσας, αλλά και ο Δ/ντής της 8ης Εφορείας αρχαιοτήτων αναφερόταν στο ενδιαφέρον των ίδιων αλλά και ξένων επισκεπτών για την αρχαία Πασσαρώνα (Λόφος Γαρδικίου), οι παρευρισκόμενοι στην εκδήλωση για την Πανσέληνο γίνονταν θεατές μιας πρωτοφανούς κατάστασης, προσβλητικής δίχως άλλο για τον αρχαιολογικό χώρο και τα μνημεία του...
Γιατί κάποιοι επιμένουν σε τούτο τον τόπο να «δολοφονούν «συστηματικά το παραδοσιακό δημοτικό τραγούδι, αντικαθιστώντας το με ένα αχταρμά γυφτοανατολικοινδικόμαροκινο…..ήχο, ή για τους πλέον ευφάνταστους μπασταρδεμένο σκυλάδικο, όπου αντί μπουζούκι, χρησιμοποιούν κλαρίνο και βιολί….Από στίχους? Άστα να πάνε… 
Αντικείμενο του βιβλίου αυτού αποτελεί η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίον το ροκ εν ρολ εμφανίστηκε στην Ελλάδα, της διαδικασίας μέσω της οποίας διαδόθηκε στη νεολαία, καθώς και η αποκωδικοποίηση των ερμηνειών που δόθηκαν για το ροκ εν ρολ, τις αφετηρίες του και τις (πραγματικές ή υποτιθέμενες) συνέπειές του για την ελληνική νεολαία. Με άλλα λόγια, ο συγγραφέας διερευνά τον απόηχο που...
Τα γεφύρια της Ηπείρου αποτελούν γοητευτικά «κομμάτια» της ιστορίας που στέκουν αγέρωχα στο χρόνο. Τα πέτρινα γεφύρια είναι μοναδικά έργα τέχνης που γεννήθηκαν μέσα από την ανάγκη των ανθρώπων να επικοινωνήσουν. Τότε που δεν υπήρχαν δρόμοι και έπρεπε να διασχίζουν τους υδάτινους δρόμους της Ηπείρου, δηλαδή τα ποτάμια που χώριζαν και ταυτόχρονα ένωναν τα χωριά και τις πόλεις.
Το ηπειρώτικο πανηγύρι είναι η ατομική ψυχή, η υφασμένη στην πλάση, το προσωπικό βάσανο αλλά και βάλσαμο των Ηπειρωτών, το μεράκι, ο σεβασμός «σ’ όσους πέρασαν», η σύνθεση των βιωμάτων, από μικρά παιδιά και η πορεία στην αναζήτηση της ομορφιάς. Συνδέονται όλα με την Ήπειρο, με τον τόπο μας, εκεί όπου γεννηθήκαμε, εκεί όπου κυλάει πάντα το αίμα μας. Και είμαστε περήφανοι, αλλά και πλούσιοι από το σεβασμό των μεταμορφώσεών του -το παλιό που γίνεται νέο- από τη λειτουργία των σκιών, των χρωμάτων, των ήχων στις ρεματιές…
Οι Κουδαραίοι Γεφυράδες… χτούσανε τον κόσμο όλο, χτούσανε και τα γιοφύρια του…